جلوگيري از معتاد شدن فرزندان همراه با چند توصيه مهم

سرویس سلامت جوان ایرانی؛ بخش ایدز و اعتیاد:

 

جلوگیری از معتاد شدن فرزندان همراه با چند توصیه مهم


هیچ پدر و مادری شکست و ناراحتی فرزندش را نمی‌خواهد و با توجه به این‌که اعتیاد یکی از راه‌هایی است که قطعا مانع سعادت و خوشبختی فرزندان می‌شود، از نظر والدین بسیار آزاردهنده است و حتی فکرش والدین را نگران می‌کند.اما بهتر است بدانید اگر می‌خواهید فرزندتان جذب مواد مخدر نشود باید موارد زیر را رعایت کنید:


شنونده خوبی باشید:


باید به گونه‌ای رفتار کنید که فرزندتان بتواند در مورد احساساتش یا طرح مسائل و مشکلاتش با شما براحتی گفتگو کند.

 

در دسترس باشید:


فرزندتان باید بداند و احساس کند که در مورد هر مساله‌ای که نیاز به اطلاعات و تبادل نظر داشت، می‌تواند روی شما حساب کند. نه این‌که اینقدر دیر به او وقت بدهید که او گزینه‌ای جایگزین را انتخاب کند.

 

‌ الگو باشید:


توجه داشته باشید نحوه مصرف یا عدم مصرف و نگرش شما در مورد سیگار، مواد مخدر یا الکل تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر فرزندتان دارد و این رفتار و نگرش نباید با کلامتان تناقض داشته باشد.

 

اطلاعات و دید خود را گسترش دهید:


مطالعه کنید. تلویزیون ببینید و از اخبار و اطلاعات روز عقب نمانید تا فرزندتان بتواند درباره واقعیت‌های روز با شما به تبادل‌نظر بپردازد.


مفید باشید:


والدین خوب باید بتوانند راه‌های مناسب و سالمی‌ را برای مواجهه با استرس و مشکلات به فرزندان یاد بدهند. راه‌هایی مانند پرداختن به فعالیت ورزشی مورد علاقه یا شیوه‌های آرام‌سازی فکر و مدیریت خشم تا احساس کنند که هنگام مشکل می‌توانند روی کمک شما حساب کنند نه این‌که با اضطراب خود شرایط را وخیم‌تر کنید.

 

صادق و روراست باشید:


بگذارید فرزندتان بداند لازم نیست برای جلب توجه و موافقت دیگران کاری اشتباه کند. اگر کاری خوب نیست پس نباید آن را انجام داد چه دیگران خوششان بیاید و چه بدشان بیاید.

 

بزرگ‌ترین طرفدار و حامی ‌فرزندتان باشید:


فرزندان در هر سنی که باشند، نیازمند عشق بی‌قید و شرط و حمایت شما هستند، تا بتوانند بر مسائل خود غلبه کنند. پس به آنها نشان دهید بزرگ‌ترین حامی‌ �� طرفدارشان هستید و آنها هر چه باشند، تمام عشق و توجه شما را برای موفقیت خواهند داشت. این موضوع، انرژی و انگیزه آنها را مضاعف می‌کند.

 

 


یعنی دوستان ناباب فقط نقش کاتالیزوری دارند؟


ـ ببینید؛ اعتیاد همانند سایر اختلالات روان‌پزشکی، علل زیستی، روانی و اجتماعی دارد. از طرفی عوامل موثر در اعتیاد نوجوانان و جوانان عبارت‌اند از عوامل فردی و عوامل اجتماعی که لازم است در مورد هر یک توضیح مختصری بدهم. عوامل فردی شامل لذت‌جویی، کنجکاوی، احساس زاید بودن در خانواده و اجتماع، نداشتن زمینه‌های مذهبی و اعتقادی، احساس تنهایی، شکست تحصیلی و فرار از منزل و مدرسه است.

از عوامل اجتماعی نیز می‌توان از نابسامانی‌های خانوادگی و ندانم‌کاری‌های والدین، فقر فرهنگی و اقتصادی، پرجمعیت‌بودن خانواده و وجود والدین معتاد را نام برد. پس با عنایت به این توضیحات می‌توان فهمید که وجود دوستان ناباب در عین حال که از عوامل اجتماعی موثر در گرایش نوجوانان به اعتیاد است ولی تنها عامل نیست و نیازمند عوامل و زمینه‌های دیگر نیز هست.

 


ممکن است در مورد علل زمینه‌ای اعتیاد در دوران نوجوانی توضیح بیشتری بدهید؟


ـ دوره نوجوانی دارای ویژ‌گی‌های مختلفی است و نوجوان در این مرحله بحرانی، خود را در آستانه ورود به دنیای پیچیده بزرگسالی می‌بیند و عدم درک صحیح نوجوانان توسط والدین و عدم اعتماد به آنان به تشدید بحران نوجوانی و ناسازگاری‌های دوران بلوغ و نوجوانی منجر می‌شود. اگر خانواده کانون مناسبی برای زندگی نباشد، نوجوان سعی می‌کند اوقات خود را در خارج از محیط منزل بگذارند و در نتیجه شانس بیشتری برای ارتباط با خلافکاران حرفه‌ای و توزیع کنندگان مواد مخدر که اکثرا از همسالان وی می‌باشند، پیدا می‌کند. در بررسی ویژگی‌های شخصیتی معتادان و مصاحبه با ایشان، اغلب آنها در جمع دوستان، با کشیدن سیگار، به تدریج و بدون تفکر و از روی تقلید، اعتیاد را شروع می‌کنند.

 


 والدین چگونه می‌توانند از این روابط و دوستی‌های ناسالم جلوگیری کنند؟


ـ والدین و به خصوص پدرها باید شرایط سنی فرزندشان را درک کنند و به آنها اعتماد داشته باشند. از دوران کودکی باید دوستان فرزند خود و خانواده‌هایشان را بشناسند و اجازه دهند فرزندشان دوست یا دوستان خود را به منزل بیاورد و خودشان نیز با والدین دوست فرزند خود آشنا شده و آنها را محک بزنند و در صورتی که ادامه این دوستی را به صلاح نمی‌دانند، آن را با دلیل و برهان به فرزندشان گوشزد کنند.

به کرات دیده شده که والدین، فرزندان خود را مجبور می‌کنند که بین خانواده و دوست، یک نفر را انتخاب کنند و چون فرزندان بالطبع و ظاهرا والدین خود را انتخاب می‌کنند، دوستی خود را به طور پنهانی ادامه می‌دهند که این امر موجب ایجاد اضطراب و افسردگی آنها می‌شود. گاهی نیز والدین پا را فراتر گذاشته و از دوست فرزند خود می‌خواهند که این دوستی را به هم بزند و این یعنی تخریب شخصیت و تحقیر فرزند که به جدایی عاطفی بین والدین و فرزندان کمک می‌کند.

 


خیلی از نوجوانان در برابر فشار همسالان توان «نه گفتن» ندارند؛ این ضعف نمی‌تواند زمینه‌ساز اعتیاد در این سنین باشد؟


ـ بله؛ به هر حال، والدین می‌توانند وقتی که رفتاری مستقلانه، صحیح، صادقانه و فردی را در رابطه با دوستانش از خود نشان داده توان «نه» گفتن او را با تعریف و تمجید از فرزندشان حمایت و تایید کنند. والدین اگرچه از بحث و مخالفت کردن فرزندشان ناراضی هستند اما می‌توانند توان اعتراض و «نه» گفتن او را حتی به خودشان تقویت کنند. والدینی که اعتراض را حاضر جوابی، مخالفت را بی‌احترامی و مقاومت را نزاع می‌پندارند،

ممکن است فرزندشان را به اطاعت در برابر مشکلات بعدی اجتماعی وادار کنند. فرزندان بیش از حد سازگار که نمی‌توانند به والدین خود «نه»بگویند اغلب فاقد آمادگی «نه» گفتن به دوستان خود هستند. نوجوان  ساله‌ای را در نظر بگیرید که با جمعی از دوستان خود مشغول پرسه‌زدن در مکانی نامناسب است و از او انتظار می‌رود حشیش یا مواد مخدر دیگری مصرف کند اما جرات «نه» گفتن ندارد زیرا چنین کاری موجب انتقاد، نزاع و حتی طرد شدن او از سوی دیگران می‌شود.

به طور مثال ممکن است این جملات را بشنود که: «تو خیلی خودت را بهتر از ما می‌دونی؟ از کارهای ما خوشت نمی‌آید؟ دیگر نمی‌خواهی با ما بپری؟ ما رو ضایع می‌کنی؟» در چنین شرایطی «نه» گفتن به مصرف مواد مخدر، برابر است با «نه» گفتن به دوستی. بر همین اساس والدین باید برای مواقعی که فرزندشان نمی‌تواند یا مایل نیست به طور مستقیم «نه» بگوید جایگزین‌هایی را به جای پاسخ منفی یا مستقیم به او یاد بدهند.

 

گردآوری: مجله اینترنتی دلگرم

 




نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه